wie ben ik  

“Chance, een teefje Bassethound, genoot niet van het opvolgen van de bevelen ‘volg’, ‘zit’ en ‘blijven lig’ (diepe zucht). Een apporteeropdracht was al helemaal geen plezier. Zij was totaal ongeïnteresseerd om een goed resultaat neer te zetten. Integendeel zelfs, ze snoof heel geconcentreerd alle geuren op die op het terrein lagen en enthousiast kwispelend ging ze er vandoor met haar neus tegen de grond. Spijtig genoeg voor Chance en mij mocht het spannende spoor niet gevolgd worden, maar moesten we beiden terug de klik maken naar de repetitieve driloefeningen.   We liepen terug in de lijn van de gehoorzaamheid, ik corrigeerde Chance en verbood haar om op ontdekking te gaan. Dat voelde totaal fout en ik worstelde met de gedachte dat het anders moest kunnen voor haar.    Er moest toch iets bestaan waar we samen plezier aan kunnen beleven, iets dat beter past bij Chance en ook mij op een fijne manier kan boeien. Het werd gauw duidelijk dat we dit niet konden vinden op de hondenschool. We bleven volharden en ons best doen in iets waar we niet gelukkig van werden. De frustratie liep soms op en de vraag of dit onze baas/hond relatie ten goede kwam begon zich hardnekkiger te stellen”